Türk hukukunda konkordato hukuku, borçlu şirket ya da
kişilerin mali kriz durumlarında borçlarını yeniden yapılandırma ve tacirlerin
iflasını önlemesi amacıyla başvurduğu hukuki bir süreci düzenler. Konkordato, tacirin
iflasını önleyerek, borçlarını ödeyebilmesi ve işletmesini devam ettirebilmesi
için bir çözüm sunar.
İcra ve İflas Kanunu’ndaki düzenlemeler Türk hukukunda konkordato
sürecinin temelini oluşturur. Konkordato başvurusunda bulunan borçlunun mali
durumunun incelenmesi, alacaklıların durumunun değerlendirilmesi ve bir anlaşma
sağlanması gibi adımlar bu hukuki sürecin önemli aşamalarını oluşturur.
Konkordato süreci, borçlu ile alacaklılar arasında anlaşma
sağlanması üzerine yürütülür. Bu anlaşma genellikle borçların yeniden
yapılandırılması, ödeme planlarının belirlenmesi veya borçların kısmen ödenmesi
gibi düzenlemeleri içerebilir. Bu sayede, borçlu işletme iflasın eşiğine
gelmeden mali krizden kurtulabilir ve borçlarını ödeyebilir.
Konkordato süreci, işletmelerin iflasını önlemek ve mali
dengenin yeniden sağlanmasını sağlamak için önemli bir araçtır. Ayrıca,
alacaklıların haklarını korurken, borçlunun işletmesini sürdürmesine ve çalışanların
işlerini korumasına da olanak tanır.
Konkordato hukuku, borçlu işletmelerin mali kriz
durumlarında iflasın önlenmesi ve borçların yapılandırılması ve diğer borçlular
yönünden bir çözüm sunan önemli bir hukuki araçtır. Bu hukuki düzenleme, işletmelerin
sürdürülebilirliğini sağlamak ve ekonomik istikrarı korumak açısından
önemlidir.